Siatka krzywej

Siatka krzywej (Curve Mesh)

Komenda służąca do tworzenia powierzchni swobodnej poprzez przejście przez siatkę krzywych U i V. Krzywe mogą być szkicami, krzywymi szkieletowymi lub krawędziami powierzchni. Krzywe muszą się przecinać, ale nie muszą być zbieżne w punktach końcowych. Siatka krzywej pozwala na stworzenie dowolnej powierzchni z zarysu kilku krzywych wprowadzonych w dwóch kierunkach. Segmenty krzywych mogą składać się z kilku stycznych do siebie krzywych. Linie podziału mogą być wybierane jako krzywe końcowe siatki krzywej dla stycznych i ciągłych połączeń z sąsiednimi powierzchniami. Funkcja ta jest szczególnie użyteczna przy modelowaniu skomplikowanych kształtów organicznych, form przemysłowych, detali karoserii samochodowych, kadłubów statków, obudów produktów konsumenckich oraz wszelkich powierzchni swobodnych wymagających precyzyjnego kontrolowania kształtu w dwóch kierunkach. Przykłady zastosowania obejmują tworzenie ergonomicznych uchwytów narzędzi, łyżek, myszek komputerowych, obudów urządzeń elektronicznych oraz elementów wyposażenia wnętrz.

Metody i opcje działania komendy

Segment krzywej (Curve Segment) – wybierz segment krzywej jako krzywą U lub V. Kliknij środkowym przyciskiem myszy, a wybrana krzywa zostanie wprowadzona do listy. Kliknij ikonę, aby odwrócić kierunek wybranej krzywej.

Krzywe U, Krzywe V (U Curves, V Curves) – wybierz listę krzywych najpierw w kierunku U, a następnie w kierunku V. Podczas wybierania krzywych klikaj punkty w pobliżu końców krzywych, aby wskazać ten sam kierunek. Linie podziału są obsługiwane jako krzywe końcowe.

Rozłącz elementy jako nowe U/V (Disjoint Entities as New U/V) – ta opcja jest zaznaczona domyślnie. Automatycznie rozpocznie nową listę, gdy następny wybór krzywej będzie całkowicie niepołączoną krzywą.

Wyrównanie krzywych U/V (U/V Curve Alignment) – opcja modernizacji pozwala na kontrolowanie sposobu wyrównywania krzywych U i V względem siebie, co wpływa na ostateczny kształt powierzchni.

Wymagane dane wejściowe komendy

Segment krzywej (Curve Segment) – co najmniej dwie krzywe w kierunku U i co najmniej dwie krzywe w kierunku V, tworzące siatkę przecinających się krzywych.

Krzywe U (U Curves) – lista krzywych w pierwszym kierunku (zwykle wzdłuż głównego kierunku powierzchni).

Krzywe V (V Curves) – lista krzywych w drugim kierunku (zwykle w kierunku prostopadłym do krzywych U).

Opcjonalne dane wejściowe komendy

Zastosuj do wszystkich (Apply to All) – zaznacz to pole, aby ustawić ciągłość wszystkich krawędzi granicznych jednocześnie. Jeśli ciągłość jednej krawędzi granicznej zostanie zmieniona, ciągłość pozostałych zostanie zmodyfikowana do tej samej wartości.

Pierwsze (Ostatnie) U/V (First (Last) U/V) – wymuszenie, aby krawędzie graniczne były styczne i/lub ciągłe z sąsiednimi krawędziami i powierzchniami. Można wybrać G0 (pozycja), G1 (styczna), G2 (krzywizna) lub normalną. Jeśli wybrano G1 (styczna) lub G2 (krzywizna), można określić wielkość i sąsiednią powierzchnię.

Rozszerz do punktu przecięcia (Extend to Intersection Point) – zaznacz to pole, gdy wszystkie krzywe w jednym kierunku przecinają się w punkcie; powierzchnia rozciągnie się do punktu przecięcia zamiast kończyć się na ostatniej krzywej krzyżowej.

Tolerancja (Tolerance) – określ tolerancję odchylenia dla przecinających się krzywych.

Funkcje dodatkowe, opcje, ustawienia komendy

Więzy graniczne (Boundary Constraints) – zaawansowane opcje ciągłości pozwalają na kontrolowanie jakości połączenia z istniejącymi powierzchniami:

• G0 (Pozycja) (G0 Position) – powierzchnie się stykają, ale mogą tworzyć ostrą krawędź

• G1 (Styczna) (G1 Tangent) – powierzchnie są styczne, tworząc gładkie przejście bez załamań

• G2 (Krzywizna) (G2 Curvature) – powierzchnie mają ciągłą krzywiznę, zapewniając najwyższą jakość wizualną

• Normalnie (Normal) – powierzchnia jest prostopadła do powierzchni odniesienia

Powierzchnia owijki (Surface Overshoot) – kontrola wielkości (magnituda) rozciągania powierzchni przy krawędziach granicznych, dostępna dla warunków G1 i G2.

Odwrócenie kierunku (Reverse Direction) – możliwość zmiany kierunku wybranych krzywych dla zapewnienia spójnego przepływu powierzchni.

Gałkość (Smoothness) – algorytmy wygładzania powierzchni minimalizujące lokalne nieregularności.

Tipsy i tricki użycia komendy

1. Kierunek krzywych – podczas wybierania krzywych U i V zawsze klikaj w pobliżu tego samego końca każdej krzywej, aby zapewnić spójny kierunek. Niespójne kierunki mogą powodować skręcenie lub pofałdowanie powierzchni.

2. Kolejność selekcji – wybieraj krzywe w logicznej kolejności (np. od lewej do prawej lub od dołu do góry), co ułatwia przewidywanie kształtu wynikowej powierzchni.

3. Równomierne rozmieszczenie – dla najlepszych rezultatów staraj się, aby krzywe U i V były równomiernie rozmieszczone. Zbyt gęste lub zbyt rzadkie rozmieszczenie może prowadzić do niepożądanych deformacji.

4. Użycie linii podziału (Parting Lines) – gdy tworzysz powierzchnię łączącą się z istniejącymi geometriami, użyj linii podziału jako krzywych końcowych i ustaw odpowiednie więzy graniczne (G1 lub G2) dla gładkiego przejścia.

5. Kontrola przecięć – upewnij się, że krzywe U i V rzeczywiście się przecinają w obrębie określonej tolerancji. Jeśli komenda zgłasza błędy przecięć, spróbuj zwiększyć wartość tolerancji w ustawieniach.

6. Rozszerzenie do punktu – gdy wszystkie krzywe w jednym kierunku zbiegają się w jednym punkcie (np. przy tworzeniu czubka), użyj opcji "Rozszerz do punktu przecięcia", aby uniknąć tworzenia zdegenerowanej krawędzi.

7. Podział na mniejsze obszary – dla bardzo skomplikowanych powierzchni rozważ podzielenie ich na mniejsze sekcje i użycie wielu operacji siatki krzywej z odpowiednimi więzami ciągłości między nimi.

8. Analiza jakości – po utworzeniu powierzchni użyj narzędzi analizy (zebra, krzywizna, odbicia) do weryfikacji jakości powierzchni przed dalszym modelowaniem.

9. Krzywe prowadzące – dla większej kontroli nad kształtem powierzchni można najpierw utworzyć podstawowe krzywe ramowe, a następnie dodać pośrednie krzywe dla precyzyjniejszego kształtowania.

10. Optymalizacja krzywych wejściowych – przed użyciem komendy upewnij się, że krzywe wejściowe są wysokiej jakości (gładkie, bez zbędnych punktów kontrolnych), gdyż jakość krzywych bezpośrednio wpływa na jakość wynikowej powierzchni.

11. Praca z szkicami – krzywe mogą pochodzić z szkiców 2D lub 3D, krawędzi istniejących powierzchni lub dedykowanych krzywych szkieletowych. Mieszanie różnych typów jest dozwolone.

Synonimy komendy w popularnych programach CAD 3D:

Powierzchnia przez siatkę krzywych, Powierzchnia UV, Siatkowa powierzchnia krzywych, Powierzchnia przez dwie serie krzywych, Powierzchnia meshowa, Łączenie przez siatkę, Przejście przez krzywe siatkowe, Powierzchnia dwukierunkowa, Mieszanie krzywych sieciowych

Tabela porównawcza funkcji podobnych w programach CAD: