W przypadku potrzeby przerwania wymiaru, potrzebujemy uruchomić funkcję dimbreak i wskazać wymiar, który chcemy przerwać. Jeśli wybierzemy automatyczne przerwanie to klikamy ENTER, a jeśli chcemy określić przerwanie ręcznie, to wybieramy C (w wersji ang. wybieramy M) i naciskamy ENTER. Teraz wystarczy określić pierwszy i drugi punkt przerwania.

W celu wyświetlenia na ekranie dodatkowych pasków narzędzi, wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy na dowolnym pasku narzędzi i wybrać Dostosuj. Okno z paskami ikon dostepne jest również w menu Narzędzia->Dostosuj->Ikony. W oknie, w zakładce Paski ikon, klikając z lewej strony obok pasków, można wyświetlać lub ukrywać potrzebne paski.

W celu zmiany koloru tła modelu, wybieramy z menu Narzędzia->Ustawienia-> zakładka Wyświetlanie i klikamy na przycisk Kolor. Domyślnie w oknie jest zaznaczona Przestrzeń 2D i Wspólne tło, wystarczy wybrać żądany kolor i zastosować zmiany.

Po utworzeniu wymiaru, zaznaczamy go i w pasku właściwości rozwijamy w drzewie: Tolerancja. W polu Wyświetlanie tolerancji wybieramy Odchyłka i w polu Dolna i Górna odchyłka określamy tolerancję.

Jeśli z jakiś powodów utracimy plik dwg lub dane w nim zawarte, w pierwszej kolejności powinniśmy poszukać plików z rozszerzeniem bak. Jeśli opcja "Twórz kopie przy każdym zapisie" nie została wyłączona, to pliki te bedą znajdować się w tej samej lokalizacji co zapisywane pliki dwg. Wystarczy zmienić rozszerzenie z bak na dwg, otworzyć plik i sprawdzić czy znajduje się w nim wszystko. Jeśli nie…

Po zaznaczeniu obiektów w pierwszym rysunku, klikamy prawy przycisk myszy i wybieramy Kopiuj z punktem bazowym. W pasku poleceń określamy punkt bazowy np. 0,0. W drugim rysunku klikamy prawy przycisk myszy i wybieramy Wklej do oryginalnych współrzędnych.

W celu utworzenia własnego stylu tekstu, wybieramy z menu Format-> Styl tekstu.

Wskaźniki wytrzymałości przekroju na zginanie - iloraz geometrycznego momentu bezwładności względem osi obojętnej przez odległość skrajnego włókna przekroju od tej osi. Wz=Iz / emax

Momentem bezwładności Jz figury płaskiej względem osi z nazywamy sumę iloczynów elementarnych pól dF tej figury i kwadratów odległości tych pól od osi z.